Dolianova s’agatat
in su coru de su Partiolla. S’arrexini de su nòmini cosa sua
no si scit de siguru de innui lompit. Certus istudiosus narant ca su nòmini
siat de su tempus de is nuraxis, ma siguramenti latinu est poita is romanus
dda tzerriànt Pars Olea po ammostai ca in custu logu nci fiant medas
olias.
Su
25 de su mesi de Làmpadas de su 1905, candu is biddixeddas de Santu
Pantaleu e de Sicci si ponint ìmpari, nascit ufitzialmenti Dolianova.
Ma in su sartu nci funt medas logus archeológicus chi testimongiant
ca s’òmini nci fiat giai de meda tempus innantis. Fortzis is
montis donànt cassagioni meda e sa possibilidadi de si difendi de
is stràngius puru. Podeus arregordai medas logus innui nci fiat s’òmini:
Sa domu de s’orcu, Sa mitza Salamu, Sa domu de s’ossu.
Torrendi
agoa cun su tempus, teneus materiali de su Mesuevu comenti a ossus de òmini,
a orechinus, a vasus, a monetas e a perdas.
Foras de dúbbiu, is crésias funt su sinnu prus forti chi sa istória
at lassau in Dolianova. Nci ndi funt medas. In dònnia modu hoi nci funt
is crésias de Santu Pantaleu e
de Santu Brai chi aparteniant a is
biddixeddas primas de s’éssiri postas impari.
Dolianova
no est scéti istória o arti, ma issa producit puru. Su logu
cosa sua est unu Centru de traballu cun arrexis fortis in sa laurera e in
s’allevamentu. Pustis cun su tempus sa cosa est mudada e duncas est
nàscia sa Bidda manna de hoi chi rapresentat unu logu diferenti a
sa citadi ma no rinunciat a is servítzius e in su própiu momentu
apoderat s’identidadi sua.